Admiro o equilibrio das mulleres cando levaban sobre a testa unha patela de peixe, un cesto cunha horta plantada, un molido cunha bola de pan, un balde ou unha tina de roupa con arrecendo a auga fría. A economía familiar no albergue das ideas. Hoxe estarían pendentes do Euríbor ou do Dow Jones, mantendo o equilibrio sobre zapatos de tacón.
E se as árbores chantadas nas beirarrúas decidisen fuxir cara o bosque? Eu coñezo algunhas que xa levantaron as baldosas para emprender o camiño.
…ninguén deixaría de observar que, con frecuencia, o chan se prega de maneira tal que unha parte sobe en ángulo recto co plano do chan e, logo, a parte seguinte colócase paralela a este plano, para dar paso a unha nova perpendicular, conduta que se repite en espiral ou en liña crebada ata alturas sumamente variables…
Historias de cronopios e de famas, Julio Cortázar